Είμαι ο Κώστας Ζωγραφόπουλος. Εδώ και πολλά χρόνια έχω μακριά γένια. Αν και είμαι μεγάλος, αυτά δεν με έκαναν πιο σοφό. Πάντως είναι χρήσιμα τόσο στους θεατρικούς ρόλους όσο και στις τηλεοπτικές και κινηματογραφικές συμμετοχές μου. Η άλλη χρησιμότητά τους, που τη γνωρίζουν μόνο όσοι με ζουν, είναι πως εξυπηρετούν τη συνήθεια των δακτύλων μου να μπλέκονται μέσα τους όταν σκέφτομαι και γράφω μπροστά στον υπολογιστή. Αυτό που έμαθα στα χρόνια της ζωής μου είναι πως ζωντανός είσαι όταν δημιουργείς κάτι που είναι άξιο να το μοιραστείς με τους ανθρώπους και όχι όταν μόνο αναπνέεις και καταναλώνεις για να μην πεθάνεις. Αυτήν ακριβώς τη ζωντάνια διαθέτει και η Fi Fi, της οποίας μαμά είναι η Κωνσταντίνα Λαψάτη. Εγώ έχω αναλάβει, ως πνευματικός της πατέρας, να της προσφέρω ένα όμορφο και άξιο μέλλον μέσα στην κοινωνία. Η ζωή μας αξίζει, αν μέσα από τον χρόνο καταφέρουμε να δημιουργήσουμε δεσμούς εμπιστοσύνης και εκτίμησης με τους συνανθρώπους μας. Αυτό ακριβώς θέλω να κάνει και η Fi Fi, αποφεύγοντας να γίνει παραδόπιστη, νομίζοντας πως το χρήμα είναι τα πάντα στη ζωή. Της έχω δώσει ορμήνια να ανταποδίδει την αποδοχή και μέρος από τα έσοδα που αποκτά από τους ανθρώπους, γιατί αν είναι να υπάρξει όμορφο μέλλον στη ζωή της, αυτό θα πρέπει να είναι κοινό για όλους. Όταν ήμουν μικρός, ο πατέρας μου με είχε μάθει όταν παίρνω για να φάω τη φέτα του ψωμιού έξω από το σπίτι, πάντα να τη μοιράζομαι με τα άλλα παιδιά.

Αν θα με ρωτούσατε πώς θα παρομοίαζα την ύπαρξη της Fi Fi, θα σας έλεγα ότι μοιάζει με έναν μικρό αμπελώνα, που διαθέτει ευθύνη και όραμα προσφοράς. Έτσι, με μεράκι αυτός ο χώρος φτιάχνει συλλεκτικά κρασιά που προορίζονται για τα συμπόσια εκείνων που θέλουν και μπορούν να αλλάξουν πρώτα τον εαυτό τους και στη συνέχεια τον κόσμο που ατυχώς αυτοαποκαλείται ανεπτυγμένος.

Να ξέρετε πως η FiFi κυριολεκτικά εύχεται Στην υγειά σας.